De held keert weer terug naar de plek waarvan hij ooit vertrokken is. Je doet reisverslag, vertelt over je ontdekkingen en toont je resultaten. De held gaat in de wereld staan en deelt. Je geniet van de aandacht en de waardering voor je werk. Maar je kijkt ook al stilletjes vooruit naar het volgende avontuur. De reis, en het integreren van de lessen, zijn belangrijker voor je dan het resultaat. Je voeding is het onbekende.

Waarom kijkt de held steeds weer uit naar een nieuw avontuur? De ware reis die je hebt afgelegd heeft namelijk geen begin en geen einde. Het is een continu (cyclisch) proces. Het einde is het begin. Je zult als held deze reis vaker dan eens doorlopen. Ook zul je bepaalde patronen gaan herkennen en steeds beter worden in het reizen. De integratie wordt intenser, de uitdagingen worden groter en mogelijk je resultaten ook. Je weet dat je nooit klaar bent, omdat de wereld die jij bent, nooit klaar is zichzelf steeds opnieuw te ontdekken.

Voordat je de reis volbrengt is het nodig om de lessen te integreren. Je gaat de reis verinnerlijken. De resultaten die je nog tijdens je avontuur boekt, zijn een directe weerspiegeling van de verinnerlijking die plaatsvindt. Leermomenten worden direct toegepast. Wat je integreert vertaalt zich in je handelen. Het lijkt we alsof je in een ‘flow’ terecht komt waarin dingen logisch op hun plek vallen. Synchroniciteit wordt dat genoemd.

Als je de reis verinnerlijkt, lijkt toeval een belangrijke rol te gaan spelen: ‘dingen’ vallen je letterlijk toe. De integratie is ook voelbaar in je lichaam. Je staat met beide benen op de grond, je bent geïnspireerd en boordevol energie om de volgende mijl af te leggen op je reis. De juiste ideeën krijgen vorm. Je trekt ook op met andere helden, biedt steunt, denkt mee, omdat je weet dat uiteindelijk alles met elkaar samenhangt.

Als held doe je onverwachte ontdekkingen en leer je lessen die je niet had zien aankomen. Dat zijn appels van wijsheid die je mag plukken. Het kenmerk van ontdekkingen is dat de held er vaak niet naar op zoek is. Ze komen uit een onverwachte hoek en gebeuren op de meest onvoorspelbare momenten. Dan weet je intuïtief dat het goed zit met die ontdekking.

Ontdek je nieuwe waarheden? Ontstaan er meer en andere mogelijkheden? Wanneer je als held de vruchten plukt van je reis dan formuleer je nieuwe waarden. Je gaat stilstaan bij wat er werkelijk belangrijk voor je is en je ontdoet je van overtollige bagage. De held ontdekt dat hij steeds minder nodig heeft. Je reist lichter door het leven en je gaat steeds flexibeler in de wereld staan. De grootste ontdekking die je als held kan doen is dat alles wat je nodig hebt al in je zit: je droom komt steeds dichterbij.

De reis van de held is ook een innerlijke weg. Je neemt je persoonlijke ervaringen als kompas voor de route die je aan het bewandelen bent. Die ervaringen deel je met je reisgenoten of met de mensen die je tijdens je avontuur tegenkomt. Nadat je je besluit hebt genomen om er echt voor te gaan, komt er een transformatie op gang. Welke veranderingen voel je? Welke invloed hebben die veranderingen op je denken en doen? Hoe sta je nu in de wereld? En blijf intussen jezelf steeds de vraag stellen: Volg ik mijn reis (nog steeds) met heel mijn hart?

Een transformatie wordt gekenmerkt door een verschuiving in je identiteit. Het beeld dat je had van jezelf is opgegaan in rook. De held is geen beeld meer. De held wordt nu door jou belichaamd: je bent die held.

Het begin van de reis van de held is oriënterend van aard. Als de grootste uitdagingen zijn overwonnen, wordt het bij iedere stap duidelijker wat je te doen staat. Het wordt tijd om definitief een besluit te nemen. Ga je tot het einde door? Ben je toegewijd? En wat is de uiteindelijke bestemming? In deze fase van de reis word je gevraagd om jezelf over te geven aan wat zich aandient. Meestal houdt de planning na deze fase op en moet je erop vertrouwen dat je voldoende kennis, kracht en hulp hebt of zal krijgen om je reis tot een goed einde te brengen.

Je laat het vertouwde achter je en je stapt het onbekende in. Ontstaat er angst? Of voel je juist een heftig vuur ontbranden, alsof je volledig tot leven komt? Voel je je gesteund? Betreed de tweede helft van de reis en maak de definitieve overgang (transitiepunt) naar je nieuwe leven als held. De reis is je bestemming.

Natuurlijk krijg je als held te maken met uitdagingen. Dat is onvermijdelijk en zelfs van groot belang. De uitdagingen kunnen zich in allerlei vormen aandienen. Het zijn blokkades die je op je weg tegenkomt en waar je niet om gevraagd hebt. Hoe ga je met die uitdagingen om? Wat roepen ze in je op? Leg je meteen het bijltje erbij neer? Bijt je je in de uitdaging vast? Hoe je ermee omgaat, vertelt iets over jou. In iedere uitdaging liggen kansen verscholen. Kansen om te leren en te groeien.

Een uitdaging nodigt je uit om je houding te onderzoeken. Als held ben je in staat om het beeld dat je hebt van een situatie met een frisse blik te kijken. Door de juiste vragen te stellen, komen vanzelf creatieve oplossingen naar boven. Als je met anderen op avontuur bent, is het belangrijk dat je persoonlijke uitdagingen deelt met de groep, en anderen eventueel om hulp vraagt. Vergeet niet dat je er nooit alleen voor staat.

Een held kan niet op reis zonder initiatie. Een initiatie staat symbool voor een officieel begin van de reis. Het is het moment dat je voelt ‘ik ga ervoor’. Daar hoort een inwijding bij. Een ritueel. Daarmee bekrachtig je het belang om op reis te gaan. Als je met een groep op avontuur gaat dan doe je een gezamenlijk ritueel zodat er een sterke band ontstaat met de anderen die je zeker nodig zal hebben op je reis. Als je alleen op pad gaat dan vraag je in je inwijding de hulp van anderen. Je reist nooit alleen. Altijd zul je mensen tegenkomen die je verder zullen helpen. Een initiatie doet iets met je. Het geeft je kracht. Tijdens de reis zal je nog vaak terugdenken aan de grens die je bij de initiatie bent overschreden. Als je obstakels te nemen hebt, zal de initiatie je eraan herinneren waarom de reis zo belangrijk voor je is.

De held voelt zich geroepen tot een avontuur. Een reis naar het hart van het onbekende. En elke reis, kort of lang, begint met een roeping. Het is de eerste beproeving. Als je je niet geroepen voelt, blijf je zitten in het bekende. Om je roeping te volgen en in het onbekende te stappen is een moedige stap. Dit kenmerkt de held.

Je kan je geroepen voelen ineens een nieuwe richting uit te gaan, een andere opleiding, een ander beroep. Je kan je geroepen voelen een totaal onverwachte stap te maken waar iedereen je van probeert te weerhouden maar waarvan je zelf weet dat die stap toch genomen moet worden. En soms voel je wel een roeping maar weet je niet precies wat het is dat je roept. Een roeping verleid je om op een bepaalde manier te leven of te werken. We horen allemaal wel eens stem die ons roept om iets te doen, om ergens voor te gaan. Wanneer weten we dat onze ‘roeping’ authentiek is en echt gevolgd moet worden? Een roeping is authentiek als je hem niet naast je neer kan leggen. Als je voelt dat die stap genomen moet worden. Wat de uitkomst ervan ook is.