Gewonnen...en dan?

Het is alweer twee weken geleden dat de leden van ‘Get to Know Me’ de prijs van € 10.000,- binnen wisten te halen. Hoe het nu met ze gaat...?

Het is zeven uur ’s avonds als ik aankom op Utrecht Centraal. Ik heb daar met twee leden, Nienke en Neshon, van de movement afgesproken om van ze te horen hoe het nu met ze gaat. De prijs is binnen, de overwinningsroes voorbij er de toekomst vraagt om daadkracht. We zitten met z’n drieën in een drukke stationsrestauratie. Ik hoef maar weinig vragen te stellen, hun enthousiasme is nu, twee weken na het Change Your World weekend, nog geen centimeter gedaald.

Hoe was het weekend?

“Fantastisch. Er was zoveel energie bij elkaar. Je hoort altijd dat jongeren lui zijn enzo maar daar was die dag niks van te merken. Ik weet nog dat we die zaterdagochtend moesten brainstormen en eigenlijk kregen we ons plan maar niet helder. Toen ’s middags al die posters overal hingen met al die goede ideeën schrokken we wel. Dat winnen we nooit, dachten we. Gelukkig viel die middag alles beter op z’n plaats.”

Had je toen verwacht in de halve finale terecht te komen?

Neshon begint te lachen en verteld: “Toen ik de die zatermiddag de pitch moest doen dacht ik dat iedereen zijn idee mocht vertellen. Pas nadat ik klaar was en Nicolette zei dat er nog maar drie movements na mij kwamen begreep ik dat we al door de eerste selectieronde heen waren. En dat we dan ook nog het finale-spel mochten spelen. Dat begon eigenlijk die zondag pas te dagen. Toen begon ik er wel gelijk in te geloven. We hebben gewoon een goed uitvoerbaar plan!”

Ja...want nu hebben jullie wel gewonnen, maar wat is nu het plan?

“We zijn op dit moment bezig met onze prioriteiten vaststellen. We willen in ieder geval eerst de website klaar hebben en uitgezocht hebben hoe je een stichting moet oprichten. Daarnaast zijn we bezig met bepalen welke groep we ons als eerste gaan richten. We zijn daarvoor al bezig met onderzoeken hoe je kinderen het beste kan bereiken.”

Neshon praat nog even verder en verteld dat hij zich ook op de leraren wil richten omdat zij zich vaak niet bewust zijn van hun eigen vooroordelen. Na vijf minuten blijkt dat hij het liefst in één keer de heel Nederland zou willen laten zien hoe belangrijk het is om eerlijk met elkaar om te gaan.

Gelukkig is er Nienke: “We moeten ons in eerste instantie vooral op de basisschool richten. Je kunt helaas niet alles in één keer.” Neshon knikt instemmend. ‘Helaas niet nee...”

Is iedereen net zo enthousiast als jullie?

We waren met z’n zessen en die zondag tijdens het Change Your World weekend zijn er daar nog twee bij gekomen. Dus nu zijn we met acht. Iedereen heeft wel school en stage maar we willen het gewoon succesvol op poten zetten. We hebben al één keer vergaderd en toen bleek dat er echt onwijs veel ideeën waren, dus aan enthousiasme geen gebrek. We wachten daarom ook onze eerste meeting met onze coach af. We hopen dat hij kan adviseren waar we ons het beste op kunnen richten en hoe we dat moeten doen?

Ok, veel succes. Mag ik jullie eind volgende week bellen om te vragen hoe de samenwerking met de coach gaat?

Ja natuurlijk, geen probleem. Tot dan...!